Bij de term autisme denken de meeste mensen aan het stereotiepe beeld van een jongen met een bril die geen oogcontact maakt, zich niet in andere mensen kan inleven en het liefst de hele dag achter de computer zit. “Maar dit beeld is sterk verouderd”, zegt Sander Begeer, de nieuwe hoogleraar Diversiteit van Autisme aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Begeer: “De onderlinge diversiteit tussen mensen met autisme is juist enorm. Eén op de drie mensen met autisme is bijvoorbeeld juist wel erg sociaal actief.” Het doel van Begeer is dan ook om autisme uit de hoek van stereotypering te halen. Op vrijdag 20 mei vindt er ter gelegenheid van zijn benoeming een symposium plaats over de diversiteit van autisme met ervaringsdeskundigen die vertellen over hoe zij hun vorm van autisme ervaren.
Eerdere en betere diagnose
Het onderzoek van Begeer is geconcentreerd op de positieve en negatieve aspecten van autisme. Hoe verloopt de ontwikkeling van autistische mensen? Waarom krijgen sommigen hun diagnose pas als volwassene? Wat is het doel van behandelingen, moet de persoon met autisme of de omgeving veranderen? In samenwerking met autistische mensen proberen Begeer en zijn collega’s autisme beter te begrijpen en betere ondersteuning te ontwikkelen. En dat is nodig, want veel mensen krijgen pas op latere leeftijd de diagnose autisme en sinds kort is er pas echt aandacht voor vrouwen met autisme.
Begeer: “De Nederlandse Vereniging voor Autisme was vroeger een oudervereniging. Autisme was iets voor de kinder- en jeugdpsychiatrie. Maar de meeste mensen met autisme zijn volwassen en bij een toenemend deel is hun autisme pas na de kindertijd aan het licht gekomen. Vaak doordat er iets in hun omgeving verandert. Dan zie je dat door die veranderingen het autisme zichtbaar wordt.” Ook bij vrouwen wordt autisme pas laat als diagnose gesteld. “Dat komt door de grotere culturele druk op vrouwen om zich aan te passen. Veel vrouwen met autisme zeggen dan ook dat ze bij andere mensen observeren hoe je je ‘normaal’ moet gedragen”, aldus Begeer.
Autisme
Ongeveer een procent van de bevolking, zo’n 175.000 Nederlanders, heeft autisme. Driekwart heeft ook een tweede diagnose en iets minder dan de helft zelfs een derde. Wat autisme precies is en wat het veroorzaakt, is nog grotendeels een vraagteken. Wel is er de afgelopen twintig jaar meer inzicht gekomen in hoe niet-sociale kenmerken - zoals weinig flexibiliteit, behoefte aan structuur, een andere prikkelverwerking en jezelf verliezen in een activiteit - verweven zijn met sociale problemen.
Bron: Persbericht VU
Lees ook onze eerdere artikelen en persberichten over autisme
-----------------------------------------------------------------------------------------
Vind je dit interessant? Misschien is een abonnement op de gratis nieuwsbrief dan iets voor jou! GGZ Totaal verschijnt tweemaal per maand en behandelt onderwerpen over alles wat met de ggz te maken heeft, onafhankelijk en niet vooringenomen.
Abonneren kan direct via het inschrijfformulier, opgeven van je mailadres is voldoende. Of kijk eerst naar de artikelen in de vorige magazines.
