De mooiste verhalen van onze lezers
“Prachtig, zo rauw, zo zonder opsmuk.”
“Ik heb hier dus helemaal niets mee.”
Ziehier een kenmerkende conversatie tijdens het jury-overleg, waar uit de elf verhalen op de shortlist de nummers één, twee en drie gekozen moesten worden.
Dat het geen eenvoudig overleg zou worden, was al duidelijk geworden bij het samenstellen van die shortlist. Daarvoor mocht elk jurylid vier, desnoods vijf, van de in totaal 41 (!) ingezonden verhalen kiezen die hij of zij in aanmerking vond komen voor een prijs. Als organisator ga je er dan van uit dat er altijd wel een paar verhalen twee- of zelfs driemaal gekozen zullen worden. Maar dat gebeurde niet. Slechts één verhaal werd door meerdere juryleden op de shortlist gezet. En dat verhaal zou uiteindelijk niet de winnaar worden.
Maar laat ik bij het begin beginnen en de jury voorstellen.
* Heleen Wadman werkt als ervaringsdeskundige in Groningen. Ze is meer dan tien jaar intensief in zorg geweest binnen de GGZ. Ze is o.a. mede-auteur van ’Herstel in de pocket’ en oprichter van ’InBegrepen’, de coöperatie voor ervaringsdeskundigheid.
* Gerard Lohuis is SPV bij BuurtzorgT en docent aan de Hanzehogeschool in Groningen. Hij schreef onder andere ’Krachtgericht werken, Vanuit persoonlijke diagnostiek’ en vele columns over de ggz.
* Patricia Vlasman is beleidsadviseur bij het onderzoeksinstituut Amsterdam Cardiovascular Sciences. Ze debuteerde met ‘In Alles Eenzaam’, een roman over de jeugdzorg. In de autobiografie ‘Openhartig, mijn leven met een haperend hart’ omschrijft zij haar eigen ervaring als hartpatiënt.
Op maandagavond 6 september moesten er knopen worden doorgehakt. Ongezellig online, maar het is wat het is. Zelf had ik als hoofdredacteur van dit magazine een ondersteunende rol en uitdrukkelijk geen stem in de uitslag (behalve dat ik achteraf nog één extra verhaal heb toegevoegd voor publicatie).
Tevoren had iedereen de verhalen ontvangen, zonder auteursnaam of andere toevoegingen, iedereen mocht vier, maximaal vijf, verhalen uitkiezen voor de shortlist, die ook allemaal gepubliceerd zouden worden. De shortlist zou dus minimaal uit vier (als iedereen dezelfde verhalen zou kiezen), maximaal uit twaalf verhalen bestaan (als de meningen volledig verschilden).
Het werden er elf….
Het werd een uitermate gezellig overleg, waarbij vooral de perspectieven verschillend bleken. Waar de één vond dat een verhaal opvallend openhartig was, vond de ander de schrijfstijl te flauw. Vond iemand een zinsnede ‘geweldig gevonden’, vond een ander het stuk te negatief. En waar een verhaal voor de één heel herkenbaar was, was het voor de ander nietszeggend. Waarmee ik maar wil zeggen: als er drie andere juryleden waren geweest, waren er waarschijnlijk twaalf andere verhalen gepubliceerd. De gemiddelde kwaliteit van de inzendingen was er zeker naar.
De winnaars
‘Gegijzeld’, van Florrie van der Kamp, werd uiteindelijk als beste inzending beoordeeld.
Patricia: “De dialoog maakt dat het ‘leeft’. Het einde, waarin de schrijfster de patiënt ‘kwijtraakt’, raakt ook. Bijna beklemmend.”
Heleen: “Dat goedbedoelende netwerk, dat uiteindelijk vermorzelend werkt.”
Gerard: “De schrijver laat veel weg, er gebeurt veel onder tafel. Het is een verhaal met een traan en een lacht.”
Op twee: ‘De Pieper’, van Saskia Bos terecht.
Heleen: “Ik vind het een waardevol verhaal. Het raakt heel veel. Knap, zoals het zonder oordeel wordt geschreven. Het is zo herkenbaar.”
Gerard: “Ik kan me er bij aansluiten, hoewel ik er iets minder mee heb. Er zijn veel van dit soort verhalen geschreven, je voelt de eenzaamheid, de ellende en het ‘murw zijn’.”
Patricia was simpel in haar oordeel: “Ja, mooi.”
Op drie: ‘Simon schoenloos’, van Mirjam van den Hoek. Alle juryleden kozen dit verhaal voor de shortlist, maar het haalde uiteindelijk ‘slechts’ de derde plaats.
Gerard: “Mooi, zoals er met taal gespeeld wordt, al is het op het randje van teveel. Het is het verhaal waarbij ik het meest heb gelachen.”
Patricia sluit zich daarbij aan: “Het is heel origineel, heel anders dan de andere verhalen”.
Heleen: “Niet alleen dat, het is ook wel de vinger op de zere plak”.
Voor de volledigheid nog de andere negen verhalen die op de shortlist staan (alle twaalf verhalen zijn gepubliceerd in dit magazine):
* Elsje Moerdijk: God, mijn psychiater en ik
* Toos Beentjes: ’Je vuile was hang je niet buiten’
* Hiske Bultema: Die ene kansloze kans
* Willeke Evink: Het behandelplan kon de prullenbak in
* Jolanda: Zoektocht
* Anika Rooke: (G)een nummertje
* Anoniem: Jezus Christus
* Janine: Een momentje stilte
* Joël Duba: Nostalgisch verlangen
Zowel de drie winnaars als de negen andere inzenders op de shortlist van harte gefeliciteerd, alle inzenders ontzettend bedankt voor jullie verhaal – zonder inzendingen geen magazine – en uiteraard dank aan de jury voor het enthousiaste lezen en beoordelen.
Willem Gotink
Hoofdredacteur GGZ Totaal
