Existentie en zingeving in de GGZ(2)

Over menselijk lijden, (on)macht en professionaliteit, congres op 5 juni in Utrecht. 

Na ons succesvolle eerste congres over het thema Existentie en Zingeving in de GGZ, organiseren wij nu een vervolg hierop. Er wordt onder meer ingegaan het lijden van de cliënt in de GGZ en de existentiele en zingevingszorgvragen die hieruit voortkomen. Voorts wordt ingegaan op de macht en onmacht van professionals om met deze zorgvragen om te gaan. En hoe kunnen we deze inzichten vertalen naar passend professioneel handelen?

Als hulpverleners in de geestelijke gezondheidszorg worden we onvermijdelijk geconfronteerd met existentiële- en zingevingsvraagstukken van zowel de cliënt, diens naasten als van onszelf als hulpverleners. Tijdens ons eerste congres over ‘Existentie en zingeving in de GGZ’ dat wij in 2018 organiseerden werd gepleit voor een integrale benadering van de cliënt en diens omgeving, met expliciete aandacht voor de existentiële en zingevende dimensies. Er was ook aandacht voor onze eigen professionele attitude en vaardigheden ten aanzien van deze vraagstukken: hoe goed zijn wij als hulp- en zorgverleners in staat om bij te dragen aan het vinden van een antwoord hierop? En hoe gaan we dan concreet te werk?

Het thema ‘Existentie en zingeving in de GGZ’ leeft onder GGZ-hulpverleners, zo bleek. Dit vormt nu de aanleiding om een tweede congres over dit thema te organiseren, waarbij een aantal onderwerpen nader zal worden uitgewerkt.

We starten de dag met het zoeken naar een beter begrip van het lijden van de cliënt die zich tot de geestelijke gezondheidszorg wendt. Wat is de essentie van dit lijden? En hoe kunnen we dit lijden diepgaand begrijpen? Voorts zal worden ingegaan op ervaren macht en onmacht van hulpverleners in de omgang met het lijden van de cliënt, en hiermee samengaande existentiële en zingevingsvragen. De cliënt doet met deze vragen een niet te negeren appèl op de hulpverlener, maar hoe (on)machtig voelt de hulpverlener zich om een adequaat antwoord te bieden en wat kan hij of zij eigenlijk met die onmacht?  Vervolgens zullen meerdere sprekers ingaan op mogelijkheden van hulpverleners om een zo passend mogelijke respons te bieden op zingevingsvragen van cliënten. Daarbij dient er allereerst aandacht te zijn voor zelfreflectie van de hulpverlener (hoe verhoud ik mij relationeel tot deze cliënt?), om vervolgens te bezien wat er feitelijk aan de cliënt geboden kan worden: in woorden, in daden (waaronder ook symbolisch handelen en rituelen) en in aanwezigheid.

We verwachten in navolging van ons eerste congres wederom een inspirerend programma aan u te kunnen presenteren!

U bent van harte welkom 5 juni. 

Kijk hier voor het volledige programma op de website van Sympopna.