Mensen reageren verschillend op traumatische gebeurtenissen zoals stress of misbruik. Sommige kinderen vertonen tekenen van traumatische stress, terwijl anderen in vergelijkbare situaties dat niet doen. Kinderen die lijden, reageren soms hyperalert, terwijl anderen zich kunnen terugtrekken.
Volgens de Amerikaanse overheid komen er in de VS ieder jaar tussen de 200.000 en 270.000 kinderen en jongeren in pleegzorg terecht en nog veel meer kinderen krijgen een vorm van jeugdzorg terwijl ze bij hun ouders blijven. Van veel van deze kinderen is bekend dat ze een geschiedenis van misbruik of verwaarlozing hebben.
Het integreren van een traumascreening - die beoordeelt hoe trauma en mishandeling elk kind hebben beïnvloed - in het evaluatieproces van kinderwelzijn biedt informatie die kan worden gebruikt om kinderen in contact te brengen met de specifieke zorg die ze nodig hebben, volgens nieuw onderzoek.
Het onderzoek is uitgevoerd in de Verenigde Staten, en toegespitst op de situatie daar. Hoewel de resultaten daarom niet één op één gelden voor de situatie in Nederland, zijn die resultaten op onderdelen wellicht wel bruikbaar.
Het onderzoek betrof een studie over de waarde van screening voor traumatische ervaringen tijdens evaluaties in het kinderwelzijnssysteem en toonde aan dat het stellen van een klein aantal vragen over trauma tijdens deze evaluaties leidde tot een betere identificatie van traumasymptomen en meer geschikte aanbevelingen voor traumagerichte zorg voor kinderen. De resultaten van de studie zijn onlangs gepubliceerd in het Journal of Traumatic Stress.
Het onderzoek
In 2014 creëerden hoogleraar Christian Connell en zijn medewerker Jason Lang de Child Trauma Screen, een 10-item vragenlijst die blootstelling aan trauma en symptomen van ptss bij kinderen meet. De screening is ontworpen voor gebruik bij bestaande evaluaties van zorgtrajecten en is vrij beschikbaar voor elke organisatie die met kinderen werkt en het wil gebruiken.
In deze nieuwe studie beoordeelden de onderzoekers het welzijn van kinderen uit Connecticut van juli 2013 tot oktober 2014, vóór de implementatie van de screening, en van oktober 2015 tot maart 2016, nadat de screening was geïntegreerd in evaluaties in de hele staat. Het onderzoeksteam onderzocht 70 dossiers uit de pre-screeningperiode en 100 dossiers uit de screeningperiode voor kinderen tussen de 6 en 17 jaar.
Christiaan Connell: ”Wanneer een kind in zorg komt, kan het al verschillende problematische ervaringen hebben gehad. De Child Trauma Screen helpt het personeel te begrijpen hoe de zorg het beste kan reageren op de behoeften van dat kind met betrekking tot deze ervaringen. Terwijl de onderzoeken bij kinderen meestal beoordelen welke ervaringen hebben geleid tot de huidige situatie, hebben medewerkers ook een gestandaardiseerde manier nodig om te beoordelen hoe het kind deze ervaringen verwerkt om passende doorverwijzingen naar zorg te creëren. Daarom hebben we de Child Trauma Screen gecreëerd.”
Door de Child Trauma Screen te gebruiken wanneer kinderen formeel in zorg kwamen, konden caseworkers consistente informatie verzamelen over de soorten traumatische stressreacties die kinderen ervaren. Resultaten van de studie toonden aan dat het gebruik van de screening leidde tot een betere documentatie van de reacties van kinderen op traumatische gebeurtenissen en tot meer aanbevelingen en doorverwijzingen voor specifieke, op trauma gerichte diensten.
Het (Engelstakige) onderzoek is hier te vinden.
-----------------------------------------------------------------------------------------
Vind je dit interessant? Misschien is een abonnement op de gratis nieuwsbrief dan iets voor jou! GGZ Totaal verschijnt tweemaal per maand en behandelt onderwerpen over alles wat met de ggz te maken heeft, onafhankelijk en niet vooringenomen.
Abonneren kan direct via het inschrijfformulier, opgeven van je mailadres is voldoende. Of kijk eerst naar de artikelen in de vorige magazines.
