Een gedicht van Gisele Vranckx
De bloemenzee neemt mij mee
naar een oord waar mijn woord
stil zwijgend alles verklaart
en een hemel die mij raakt
Zittend met mijn hoofd in de zon
geniet ik van de rust in mijn zijn
even geen pijn maar gewoon
mezelf vinden op de toon die
in mijn hart een snaar beroert
Ontroerd luister ik naar de taal
bijna gefluisterd maar hoorbaar
zacht voel ik mijn eigen kracht
Zo groots en ook kwetsbaar
kies ik in dat gebaar voor mij
die vraagt nog even te blijven
Alsof ik in mij voor altijd wil
verdwijnen.
(C) Gisele Vranckx
