Een gedicht van Gisele Vranckx
Soms zoek ik waar niets is
Het oude wat ik mis
Daar kon ik nog van op aan
Gaf kleur aan mijn bestaan
Nu ik meer in mijn kracht
Van niets toch meer verwacht
Verlang ik meer en meer
Neem afstand van oud zeer
Daar zit helaas ook pijn
Ik noem het groeifestijn
Want als ik dat niet doe
Word ik van niets zo moe
Ik heb mezelf erkend
En huil om dat moment
Dat ik dacht mij te zijn
In aangeleerde schijn
Maar dat voelde zo leeg
Opdat ik maar verzweeg
Hoe niets zo zwaar kan zijn
Als iets in mij verdwijnt
Ik stop met het gezoek
En kijk achter het doek
Waar niemand voor mij klapt
Ik had toch niets verwacht
(C) Gisele Vranckx
