Alsof de schaduw er niet was
Zoals je de kussens opklopte,
de ramen zeemde,
Send in the Clowns neuriede
en alles gladstreek.
Je verdween in het groen,
alsof de schaduw er niet was.
Het
werkte voor mij.
Tot je dochter op je schoot kroop,
de pijn zo…
De val
Je ronselt goedkoop vlees
op afgelegen markten.
In je hoofd,
waar het koekoeksjong leeft,
heeft kronkelige nevel
zich vastgezet.
In je afbrokkelende paleis
omsingelen schimmels en paddenstoelen
lege koppen in grauwe lijsten.
De verijsde…
Kinderspel
Statig als Simba op de top van de berg,
hoofd naar achteren, borst vooruit.
Met te grote passen door het leven,
walsend over elk gevoel.
Zijn poppenkast staat alweer klaar voor de volgende show.
Daar in de hoek…
dat er iets is
dat het geen woorden kent
dat het straks verdwijnt
in mijn armen
toonloos
dat ik wil dansen
dat dat past
ja
niets dan passen
voor nu
dat het niets om het lijft heeft
dat me bedekt verhult
of achteloos…
Littekens
Vrieskou snijdt.
De John Frostbrug
verbindt de stad.
De littekens zijn met puin gevuld.
Tachtig jaar later
glanst de metalen romp
van de passagiersboot,
verhult achter patrijspoorten
de pijn…
Het gezoem
De winkelier van de kookwinkel kijkt schaapachtig. Tussen de blinde muren
kan het geluid nergens heen. De monteur zweet:
“Dit geluid mag hij hebben,” zegt hij.
“Je moet maar aan de omgevingsgeluiden leren wennen,” vult de aannemer aan.
Anderhalve meter van mijn…
De helpende hand
er was een tijd
dat elke hand te veel leek
te dichtbij, te zwaar
ik had geleerd mezelf vast te houden
met gesloten vuisten
om niet opnieuw te vallen
tot jij niet trok
niet duwde
maar…
Heus
Uit een rauw en grimmig blok
hak ik je een huis
we hebben niet geoefend op dit wonen
dit zo zijn en met elkaar
maar hakken klinkt best doenbaar
en ik voel me al thuis
voor jou steek ik linksboven
zo mijn beitel het beveelt
een toren uit met…
Spiegel zonder gezicht
Lege man.
Alles schuurde
als krijt op bord.
Je leerde gebaren,
lachte net te laat.
Judas in een jas
die niet de jouwe was.
In vergaderingen
hoorde ik mijn woorden
uit jouw mond.
De gedragsdeskundige
met troebel…
Roetsj
mijn handen scheuren langs de muur –ik roetsj
langs de pijp van het huis = mijn bloed
afscheid ritselt in het blad van de 5 oktoberberk
als een drum laat het los op de grond: kind IK
van het tuimelend huis op headphones familiemuziek
orde…
Om niet te delen
hoe ik bloed hoe mijn buik
voelt en wanneer ik bloed
hoe de melk opschuimt hoe ik
hem opwarm en…
De Avondval
De takken van de perenboom vormen gewelven,
buigen zwaar onder rijpe vruchten.
straks worden ze geweckt,
zacht en zoet, met een vleug kaneel.
Het kikkerkoor in de poel
zet het ritme van het land,
naast het zachte piepen
van jonge uilen op de…
Witte veren
Er dwarrelde een witte veer neer
voor mijn voeten op de stoep – dit is
het teken: alles komt goed. Ik sus
vrees met toverwoorden, klus een altaar
met hout van de doe-het-zelver, zoek
een gelukkig jaar in zinnen van…
Opgave
Hoe een stoep te laten verdwijnen in de vroege ochtend.
Tegel voor tegel op te lichten met een platte schep.
Met een zacht schrapend geluid, maar zo stil mogelijk, de zanderige tegels in een kruiwagen
te laten zakken. Rij voor rij, gebukt om niemand te wekken, tegel…
De poppenspeler
De wind rukt aan het dak,
de planken kreunen.
Buiten dwarrelt sneeuw
als aangeschoten motten
in lamplicht.
Alles wordt gedempt.
De wereld.
En ik.
Alsof ik in een cocon zit
waar geluid niet meer
naar binnen kruipt.
Mijn poppen staan…
Marsmuziek
De uil bloeit scherp op in de nacht.
Vrieskou.
Een dampend kadaver
in het licht van een bouwlamp.
graaf ik een kuil.
Duiders blaten in praatprogramma’s.
De winterhoorn schalt,
mijn riek trilt in de mestvaalt.
Met mijn enkels in de…
Hemelbed
Ik moet van tijd tot tijd een woord openwurmen
hemelbed
begrip van boven de boomgrens
waarvan ik het bestaan soms vergeet
zeker voor een deel
uren blijf ik in de kromming van de klinkers liggen
landbed, losbed,…
Wij niet
Wij doen niet aan dromen
Wij lopen naast ezels
Wij kijken naar bomen
Wij stoten ons aan een glazen wand
Wij aaien op afstand
Wij grijpen een strot
Wij zien wel en blijven
Wij noemen dat lot
Wij praten in lijven
Wij wachten…
Dichters lijm
Al twintig jaar staar je
naar me, vanachter je stoffige huid.
Je stelt me vragen,
daagt me uit.
Klonken de beelden te hard
voor Vincent van Gogh —
heb jij hem waanzinnig gemaakt?
Je verdooft wanneer
de stemmen te heftig zijn,
bewaart de pijn…
De pogo in het zwart
De…
Neem contact op | Op de hoogte blijven?Vul uw emailadres in en ontvang gratis ons magazine!
Disclamer & privacy Hoe gaan we met jouw gegevens om? | Het laatste nieuws
Zoeken
Social media
|
Weesperzijde 10-H | 1091 EA Amsterdam | info@ggztotaal.nl | Webdesign PEW | ||
