Een gedicht van Gisele Vranckx
Mijn wezen is echt blij
na ziekte en veel pijn
in wie ik vroeger was
spontaan in heel mijn zijn
Ik dans in hart en ziel
met pasjes nog fragiel
bewandel ik mijn weg
met pril geluk plezier
Ik kan het wel bedenken
Mijn lichaam tintelt weer
vol levende geschenken
bedank ik keer op keer
De mensen die mij vroegen
om wie ik wilde zijn
mij zelfs niet verjoegen
in mijn gekooide pijn
Als jij een dans wil wagen
Trek dan maar aan mijn jas
En zonder iets te vragen
toon ik mijn nieuwe pas
Die ik weer heb gevonden
De dag dat ik niet zocht
Mijn lijf en geest verbonden
Waar ik met kracht voor vocht
(C) Gisele Vranckx
