De drempels bij het zoeken naar verslavingszorg verschillen per gender. Zo ervaren vrouwen vooral schaamte. Transgenderpersonen voelen eerder wantrouwen ten opzichte van de zorg. Dit vraagt om een andere aanpak van de zorg.
Onderzoek van cognitief neurowetenschapper Anne Marije Kaag van de Vrije Universiteit toont de verschillen per gender. Kaag bekeek de barrières die cisvrouwen, cismannen en transgenderpersonen ervaren als ze hulp zoeken bij verslavingsproblematiek. Haar onderzoek is nu gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift Alcoholism Treatment Quarterly.
Andere barrières
Tot nu toe richtte het meeste onderzoek zich op mannen. Zij ervaren vaak hindernissen voor het zoeken van hulp bij alcoholproblemen zoals het zien van alcohol als copingmechanisme, de overtuiging dat behandeling niet nodig is en praktische belemmeringen zoals tijdsgebrek of kosten. Het weinige onderzoek onder vrouwen liet zien dat zij hele andere barrières ondervinden, zoals schaamte, werkloosheid, ongelijkheden in ziektekostenverzekering en verantwoordelijkheden voor kinderopvang. Ook is er angst voor inmenging door kinderbescherming.
Thema’s
Het onderzoek van Anne Marije Kaag richtte zich op drie thema’s: 1. schaamte, 2. wantrouwen in de zorg en 3. lange wachttijden. Er blijken hierin duidelijke verschillen te zijn tussen de gendergroepen. Anne Marije Kaag: “Bijna driekwart van de vrouwen noemde schaamte en stigma als barrière. Bijna driekwart van de transgenderpersonen gaf wantrouwen in de bestaande zorg aan, mede door eerdere negatieve ervaringen. Dit is zorgwekkend, omdat verslavingen onder transgenderpersonen aanzienlijk vaker voorkomen dan onder cisgenderpersonen.” Bij mannen overheerste er niet één thema in de genoemde barrières.
Genderspecifiek
Voor alle groepen is de aanpak van lange wachtlijsten belangrijk, maar de invulling van zorg moet gerichter worden. Anne Marije Kaag: “Voor cisgender mannen lijkt een meer gevarieerde aanpak nodig, waarbij rekening wordt gehouden met verschillende barrières De resultaten benadrukken de noodzaak van een genderspecifieke benadering in de verslavingszorg. Voor cisgender vrouwen is het cruciaal om interventies te ontwikkelen die specifiek gericht zijn op het verminderen van schaamte en stigma. Voor transgenderpersonen is het essentieel om het vertrouwen in de zorg te herstellen.” Onderzoekers, behandelaren en beleidsmakers moeten zich meer bewust zijn van de kwetsbaarheid van de groep transgenderpersonen. Anne Marije Kaag: “Alleen met genderinclusieve verslavingszorg kunnen we zorgen dat iedereen passende hulp krijgt.”
Lees ook andere artikelen over verslavingszorg
-----------------------------------------------------------------------------------------
Vind je dit interessant? Misschien is een abonnement op de gratis nieuwsbrief dan iets voor jou! GGZ Totaal verschijnt tweemaal per maand en behandelt onderwerpen over alles wat met de ggz te maken heeft, onafhankelijk en niet vooringenomen.
Abonneren kan direct via het inschrijfformulier, opgeven van je mailadres is voldoende. Of kijk eerst naar de artikelen in de vorige magazines.
