Wereldwijd lijdt een op de acht mensen aan een psychiatrische stoornis en sinds corona neemt dit aantal toe. Het hebben van een dergelijke stoornis is een van de risicofactoren voor het plegen van delicten waarmee het belang van de forensische psychiatrie onderstreept wordt, betoogt hoogleraar Erik Masthoff. In zijn oratie, aanstaande vrijdag 7 oktober, gaat Masthoff in op verbetermogelijkheden in de behandeling van forensisch patiënten. Hij pleit voor een bredere blik op behandelmethoden, met oog voor wetenschappelijke inzichten en innovaties waarbij de focus niet alleen moet liggen op de forensisch patiënten maar ook op het zorgpersoneel dat met hen werkt.
Meer en betere assessmentmethoden en behandelstrategieën nodig
Behandelmethoden in de forensische setting zijn gericht op het in kaart brengen en verminderen van het risico op recidive. Er is behoefte aan meer en betere assessmentmethoden en behandelstrategieën voor forensisch patiënten die bewezen valide en effectief zijn. Het is belangrijk dat het effect van behandelmethoden om terugval in crimineel gedrag te voorkomen over een langere periode gemeten wordt.
Daarnaast zou meer oog moeten zijn voor positieve psychologie en het verbeteren van de kwaliteit van leven van patiënten, als belangrijke factor voor goed functioneren in de maatschappij. Nieuwe inzichten op het gebied van biologie, positieve psychologie en technologie leiden bovendien tot kansrijke innovaties. Denk aan VR-technologie als aanvulling op bestaande behandelingen. Of wearables waarmee continu fysiologische reacties worden gemeten die kunnen duiden op toenemende stress of kans op agressie.
Personeelsprobleem
Tot slot schetst Masthoff het personeelsprobleem in de forensische setting. Naast de complexe arbeidsmarkt spelen daarbij een hoog verloop en dito verzuim een rol. Dit laatste kan beïnvloed worden door een verband tussen het behandelen en begeleiden van forensische patiënten met ernstige gedragsproblemen en een verhoogd risico op het ontwikkelen van werk gerelateerde stress en burn-out. Ook dit vraagt om een vernieuwende aanpak om te kunnen blijven voorzien in voldoende zorgpersoneel dat bestand is tegen de ingewikkeldheden van het werk en bovendien een goede kwaliteit van leven ervaart.
Over Erik Masthoff
Erik (D.M.) Masthoff (1971) is bijzonder hoogleraar ‘Forensic psychiatric development and quality of life’ bij het departement Ontwikkelingspsychologie van Tilburg University. Hij studeerde cum laude af in de geneeskunde bij de Rijksuniversiteit Limburg en specialiseerde zich nadien in de psychiatrie en cognitieve gedragstherapie. Later studeerde hij ook rechten, managementwetenschappen en cultuurwetenschappen en thans epidemiologie. Hij werkte in het ziekenhuiswezen, de reguliere GGZ en vanaf 2005 in de forensische psychiatrie als psychiater en daarnaast bekleedde hij diverse managementfuncties. Momenteel is hij psychiater en bestuurder bij Fivoor, een aanbieder van forensische en hoog-intensieve zorg.
Bron: Tilburg University
Lees hier eerdere artikelen over de forensische psychiatrie
-----------------------------------------------------------------------------------------
Vind je dit interessant? Misschien is een abonnement op de gratis nieuwsbrief dan iets voor jou! GGZ Totaal verschijnt tweemaal per maand en behandelt onderwerpen over alles wat met de ggz te maken heeft, onafhankelijk en niet vooringenomen.
Abonneren kan direct via het inschrijfformulier, opgeven van je mailadres is voldoende. Of kijk eerst naar de artikelen in de vorige magazines.
