Op 5 april heeft de Rechtbank Overijssel een belangrijke uitspraak gedaan over een voorziening voor dyslexiezorg. Het ging om een jongen waarbij geen sprake was van EED (ernstige enkelvoudige dyslexie). Om die reden wees de gemeente de aanvraag voor dyslexiezorg af. De rechter heeft de gemeente op de vingers getikt en gesteld dat dyslexie een psychisch probleem is en dat er nergens in de Jeugdwet staat dat vergoede dyslexiezorg alleen geldt voor EED. Dat schrijft Impuls en Woortblind, de Vereniging voor en door mensen met ADHD, ADD, dyslexie en dyscalculie.
‘Dyslexie is een psychisch probleem’
Het fragment van de rechterlijke uitspraakk waarop de vereniging zich baseert luidt als volgt: ”de Jeugdwet is duidelijk: op grond van artikel 2.3 van de Jeugdwet is het college, onder omstandigheden, verplicht een voorziening te treffen als sprake is van een jeugdige die jeugdhulp nodig heeft, onder meer, vanwege psychische problemen. Dyslexie is een psychisch probleem.
Artikel 2.3 van de Jeugdwet beperkt de voorzieningenplicht niet tot problemen vanwege EED en sluit andere vormen van dyslexie ook niet uit. In artikel 1.1 van de Jeugdwet wordt een definitiebepaling van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen gegeven. Daarin is evenmin een aanknopingspunt te vinden voor de stelling dat van de dyslexieproblemen alleen de EED wordt aangewezen als psychisch probleem. Voor een beperking tot EED ingeval van dyslexieproblematiek zoals door verweerder gehanteerd ziet de rechtbank, gelet op de tekst van de wet, geen aanleiding. Het besluit is dan ook in strijd met artikel 2.3 van de Jeugdwet genomen.”
Dyslexie komt zelden alleen
”Deze uitspraak is belangrijk”, aldus Impuls en Woortblind, ”want in de praktijk komt dyslexie zelden als zuivere en op zichzelfstaande EED voor. Meestal is er sprake van comorbide (bijkomende) problemen zoals AD(H)D, dyscalculie of psychische problemen, zoals faalangst.” Tegelijkertijd zorgt de overheid zelf ook voor de nodige verwarring, aldus Impuls en Woortblind, door in haar informatie rond vergoeding van dyslexiezorg te schrijven, dat als voorwaarde voor vergoeding van dyslexiezorg geldt, dat het 1) moet gaan om ernstige dyslexie. Er zijn geen andere stoornissen, en 2) begeleiding van de eigen school niet genoeg helpt.’
Impuls en Woortblind stelt erg blij te ijn met de uitspraak van de Rechtbank Overijssel: ”De rechter baseert zich op de relevante artikelen in de Jeugdwet en weet waar zij het over heeft. Hoog tijd dat de overheid en gemeenten in hun beleid en communicatie deze lijn ook duidelijk neerzetten en uitvoeren. Daarmee help je kinderen met dyslexie pas echt en doe je recht aan de problemen waar ze tegenaan lopen.”
De vereniging wil dat de overheid de onjuiste informatieverstrekking op de Rijksoverheidswebsite Regelhulp aanpast, en de gemeenten die het beleid in de praktijk moeten uitvoeren beter informeert over de juiste uitvoering van dyslexiezorg.
Lees hier de hele rechterlijke uitspraak
Bron: Impuls en Woortblind
Vind je dit interessant? Misschien is een abonnement op het gratis maandelijkse e-magazine dan iets voor jou! Abonneren kan direct via het inschrijffomulier, of kijk eerst naar de artikelen in de vorige magazines
